مسافر -

همسفر


	من غلام قمرم غير قمر هيچ مگوي . پيش من جز سخن از شمع و شكر هيچ مگوي سخن رنج مگوي جز سخن از گنج مگوي ور از اين بيخبري رنج مبر هيچ مگوي دوش ديوانه شدم عشق مرا ديد و بگفت. آمدم نعره مزن جامه مدر هيچ مگوي گفتم اي عشق من از چيز دگر ميترسم. گفت آن چيز دگر نيست دگر هيچ مگوي گفتم اين روي فرشته ست عجب يا بشر است گفت اين غير فرشته ست و بشر هيچ مگوي من به گوش تو سخنهاي نهان گفت سر بجنبان كه بلي . جز به سر هيچ مگوي اي بنشسته در اين خانه پر نقش و ريا خيز از اين خانه برو رخت ببر هيچ مگوي مسافر MOSAFER** \|+\| نوشته شده توسط محمد زمانی در سه شنبه چهارم اردیبهشت 1386 \|